رودی که به دریا نرسد میمیرد....
تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشی، اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی
پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار ، فیروزه و الماس به آفاق بپاشی
هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم، اندوه بزرگی ست چه باشی، چه نباشی
شاعر: علیرضا بدیع
نوشته شده در یکشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۴ساعت 20:10 توسط سیدمصطفی|
برچسب:
نویسنده: آرتمیس اسدی